در زمانهای قـدیم زن و مردی در غار گرسنه نشسته بودند.زن به مرد که قوی تر بود و با سرعت بیشتری می دوید و با قدرت بیشتری گرز سنگین اش را فرود می آورد گفت که غذا تهیه کند.خوب البته مرد هم همین کار را کرد.ولی آشپزی اش خوب نبود.خیلی هـم خسته شده بود.بنابراین قرار شد خانم خانه ببخشید کدبانوی غار آشپزی کند.

تا اینجا نژاد بشر در آرامش به سر می برد.

مدتی گذشت و زندگی آسانتر شد.بشر یاد گرفـت به جای زندگی در غار خانه بسازد.اما در جنگها و نبردهای تن به تن با دشمن یا حتی با راهـزنان کار زنها سخت تر از مردان بود.بنابراین باز هم عمده فعالیتهای بیرون از خانه به عهده مرد بود.زنها اندکی راحتی بیشتری داشتند و زیاد به شرایطشان فکر می کردند.با این همه قدر همسر را می دانستند و از او به این دلیل که از آنها در برابر خطرات دفاع می کرد خشنود بودند.

تا اینجا نیز نژاد بشر در آرامش نسبی به سر می برد.

با گذشت زمان و ایجاد نیروهای مرزبانی و پاسگاههای پلیس زنها احساس امنیت بیشتری در بیرون خانه پیدا کردند.وقتی پا به اجتماع گذاردند با اسب سواری و ... آشنا شدند و گفتند ما هم بهتره ورزش کنیم.اسب سواری و یا حتی شمشیرزنی برای روز مبادا یاد بگیریم.

به مرور زندگی سخت تر شد و مردها مجبور شدند برای تامین هزینه های خانواده تمام روز به سختی جان بکنند.کم کم زنها که می دیدند تنهایی در خانه حوصله شان سر می رود تصمیم گرفتند به جای اینکه بیکار در خانه بنشینند در اوقات فراقـتشان خیاطی کنند و به این ترتیب کمک هزینه ای برای گرداندن امور خانه جور کنند.در اینجا مردها از اینکه زنها بخشی از مسئولیتهای مردان را به عهده بگیرند و باری را از دوش آنان بر دارند خوشحال شدند.دنیا کمی برای مردان کم دردسرتر شد.

تا اینجا نیز زندگی خوب بود.درآمد خانواده ها بهتر شد و اهل خانواده توانستند برای سرکار خانم در خارج از محیط خانواده کارگاهی جور کنند.مرد راحت تر شده بود.زن نیز خوشحال بود.

ناگهان فکری به سر زنها زد.چرا فقط خیاطی ؟ قنادی هم به لیست کارهای آنها اضافه شد.کم کم کار پیدا کردن برای زنها هم سخت شد.مگر یک شهر چقدر آشپز و خیاط می خواهـد؟

بخشی از مقاله جالب منتشر شده در وبلاگ عرشه تایتانیک